که سهم من بشود ؛ یک نگاه سرسری ات

بیا

شبیه آدم و حوا باشیم !

نه گذشته ایی

ما را آبِ گل آلود کند

و نه

انسانی به نقش رقابت ، بازیِ ما رابه هم بزند.

نه میانمان احدی بیاید و بماند و 

رسم ناجورِ بر هم زدنِ قصه ی ما را راه بیاندازد.

بیا

آدم و حوا باشیم

و جهانی را به تکاپو بیاندازیم !

سیب و بهشت و جهنم به کنار...

همین

من و تو

و خداوندگاری که 

خالق عشق است

جهانی را کفایت می کند...

نوشته شده در پنج‌شنبه 14 دی 1396ساعت 18:20 توسط ع.پ (رهگذر) نظرات (0)


Design By : Pichak